Време за воздивнување

Време за воздивнување
14.01.19   13:41

Прочитано : 289

Print This Article

Ви пренесуваме дел од колумната на Ѕвездан Георгиевски за Призма:

Мислам дека сите, и оние што беа против промената на државното име, и оние што беа за неа, како и оние што баш и не беа во тек со сето она што се случува, некако воздивнаа откога Собранието ги изгласа уставните измени. Нешто во стилот: „Ај, доста беше, да си ги гледаме животите сега“. Затоа, претпоставувам, немаше манифестирање ниту на еуфорија, ниту на преголемо тагување. Едноставно, се изморивме.

За волја на вистината, опстојуваат некои надежи дека Грција ќе ја „спаси ситуацијата“ и нема да го ратификува договорот, како и некакви чудни предлози претседателот на државата во заминување да ги извести Обединетите нации дека Преспанскиот договор е ништовен и дека државата останува со името Република Македонија! Иако, се разбира, дури таква операција и да е можна, во регистарот на имиња на држави во Обединетите нации не постои држава со име Република Македонија, така што ние не можеме да останеме со тоа име, туку според онаа нивна Резолуција 817, ние сме таму запишани како БЈРМ.

Во таа смисла, никој никого не треба да известува дека остануваме БЈРМ, односно треба да извести дека сме постигнале договор со Грција за името, а тој договор сигурно не е Република Македонија. Значи, станува збор за патетични обиди (за среќа маргинални) да се запре тркалото на историјата, а во принцип се знае како тие обиди завршуваат – тркалото ги гази и од нив остава едвај видлива дамка на патот кон иднината.

Во суштина, во право се „тврдокорните“ бранители на уставното име на земјата – со промената на името државата навистина ќе одумре пред нашите очи. Всушност, тоа е и целта на целата операција – да се влезе во Европската Унија! За тие што не знаат (а очигледно многумина не знаат), основната идеја на Европската Унија е токму тоа – да се надминат националните граници на државите и да се создаде заеднички простор со заеднички суверенитет, како основен предуслов за мир и економски просперитет. Тоа, на крајот на краиштата, не значи ништо друго, туку губење на државниот суверенитет, базиран на нацијата, онака како што ние го разбираме тој термин.

Целата колумна на Призма на следниот линк.

  Категории:
view more articles

Актуелно

view more articles

Останати вести