Преку очајот, до возвишување?

Преку очајот, до возвишување?
18.01.19   09:49

Прочитано : 1,912

Print This Article

Ви пренесуваме дел од колумната на Сашо Орданоски за Цивил Медиа:

Ситуацијата во Македонија ме потсетува на прочуената „Чекајќи го Годо“ – драма во која ништо не се случува, освен што сè се повторува во кругови, само што бесмисленоста на чекањето станува малку подлабока при повторувањето на ништото. Напишана во 1948-1949, а премиерно изведена во 1953 година, оваа ирска „трагикомедија во два чина“ на Семјуел Бекет во светската литература стана класика за бесмисленоста на постоењето на обичните луѓе во очи на големи историски неизвесности, кога двајцата протагонисти во драмата, Владимир и Естрагон – обајцата бездомници – седат и „тепаат“ време додека нешто важно треба да се случи, а не се случува.

За илустрација, на почетокот на деведесеттите, Сузан Зонтаг го продуцираше Годо во Сараево, речиси како документарен исказ за тоа што прават луѓето кога, соочени со интензитетот на историјата, не можат да влијаат врз сопствените судбини. Седат, дробат бесмислености, се маткаат и чекаат…

Е, токму на тоа ме потсетува еден дел од општествената јавност во Македонија, во која постојано се занимаваме со едни те исти работи, спирално нагоре, па надолу, за секој напредок да биде проследен со рикверц, за да се вратиме од каде што тргнавме кон никаде, за таму да стигнеме што подоцна, а можеби и никогаш… Кругови и кругови, нишање нозе за да се отепа времето, бескрајни седења на фејсбук и по телевизиски студија: кој (повеќе) го крши Уставот, чиј јазик е (повеќе) загрозен, апсења и приведувања, па амнестии и бегства – уште сме во очекување на Годо по прашањето на одговорноста за повеќето од тие бегства! – предвремени избори за резултатите да се поправат со повторни предвремени избори, референдум за да се гласа за претходниот референдум… Вистинска „кружна“ драма на апсурдот.

Затоа е и можно со децении да опстојуваат некакви опскурни појави – како, на пример, партија ТМОРО… или Тодор Петров… – а никој да не може да сфати со што, точно, се занимаваат, што чекаат и како секогаш се јавуваат само кога треба нешто да се замати, да се внесе уште малку конфузија, во очекување на ништо?!

Целата колумна на Цивил Медиа на следниот линк.

  Категории: