Помирување или превоспитување?

Помирување или превоспитување?
14.05.19   09:13

Прочитано : 1,212

Print This Article

Има низа проблеми со навидум доблесната идеја за „помирување“ која подолго време ја заговара Зоран Заев, а од некни почна да ја повторува и новиот претседател на Републиката, Стево Пендаровски.
Прво, има разлика во тоа дали се заговара политичко, национално, меѓуетничко, интраетничко или меѓучовечко помирување во Македонија? Тие работи не се исти ниту по својата суштина, ниту по методологијата со која би можеле да бидат адресирани евентуалните решенија, а ни по опфатот или актерите кои треба да учествуваат во тој „проект“. Некои од тие помирувања се можни, други се неопходни, а некои се чисто губење време.

Доколку не се навлезе во подетална разработка на целните групи, компонентите и актерите на идејата за „помирувањето“, тогаш флоскулата „Едно општество за сите“ (која, претпоставувам, би требало да е крајниот резултат на тоа „помирување“, во интерпретацијата на Заев и Пендаровски) повеќе наликува на некакво ќебе со кое се покриваат, можеби и се сокриваат, но не се разрешуваат проблемите кои си остануваат непроменети под оваа розева, прекривна, церада-флоскула. Таа можеби добро звучи како политичка парола, но е тотално шуплива без суштинска разработка.

Второ, лесно е да заговараш помирување кога си на власт, во политички супериорна позиција, во систем што со децении е граден врз разбирањето дека во политиката „победникот зема сè“. Бидејќи во евентуалното „помирување“ прво треба да се тргне со градењето доверба меѓу оние кои ќе се мират, за процесот да биде одржлив, тогаш мора да се смета на состојбата дека „гладниот на ситиот не му верува“. „Гладниот“, имено, верува дека „ситиот“ само дрнда глупости за да купи време за што подолго да се одржи на власт, затоа што само така „зема сè“. Бидејќи, оној што веќе го има јајцето в рака, на кокошката гледа само како на додаток за супа.

Колумната на Сашо Орданоски во целост прочитајте ја тука

  Категории: