Македонски декамерон

Македонски декамерон
10.07.19   12:28

Прочитано : 1,395

Print This Article

Една ноќ, го врти полицаец бројот на МВР и откако ќе му кренат, прашува:
– Се извинувам, дали е тоа три-еден-еден, седум-два-два-два?
Од другата страна одговара, исто така, полицаец:
– Не, господине, го добивте триста и единаесет, седумдесдва, седумдесдва.
– А… Тогаш извинете ако ве разбудив.
– Нема врска, и онака ѕвонеше телефонот.

Се сеќавате ли можеби на Сер Чепелето? О, да, точно, добро се сеќавате, тоа е оној лик од Декамерон, во секако една од највпечатливите од стоте новели на Џовани Бокачо, сместени во ова епохално дело.

Дозволете, сепак, малку да ве потсетам на овој расипан итрец. Чапелето е еден олош и измамник, кој сиот свој животот го поминал како нотар-кривотворец, изработувајќи за пари лажни документи, мамејќи ги наивците и лековерните, понекогаш и лажно сведочејќи за пари, или, да не одолжуваме, на прстите од едната рака се броеле делата негови што не биле злосторство или грев.

Е, тој господин Чапелето, кога сетил дека му се ближи крајот, решил да се исповеда. Иако двајцата лихвари, кај кои бил сместен во моментите кога паднал в кревет тешко болен, биле скептици за оваа идеја знаејќи го неговото минато, сепак, како негова можеби последна желба, решиле да постапат баш како што тој барал и му довеле в соба еден стар и честит фратар за да се исповеда.

Чапелето никогаш во животот претходно не се исповедал, но независно од овој факт, првиот „грев“ што му го признал на свештеникот бил следниов: „Оче, целиот свој живот барем еднаш неделно се исповедав, ама еве сега, откако се разболев, има осум дена како не сум се исповедал.“ Фратаров зел да го теши дека тоа не е воопшто грев, ами е за пофалба.

Koлумната на Сашо Кокаланов во целост прочитајте ја тука

  Категории: