Ќе си ја гризне ли ДУИ сопствената опашка?

Ќе си ја гризне ли ДУИ сопствената опашка?
11.02.19   09:16

Прочитано : 1,950

Print This Article

Ви пренесуваме дел од колумната на Сашо Орданоски за Цивил Медиа:

Со исцрпувањето на агендата за влегување на Македонија во НАТО, како да се исцрпува и стратегијата на ДУИ за соработка со СДСМ. Односите во владејачката коалиција се затегнуваат по сите линии на меѓусебно толерирање на „разликите“ во управувањето со земјата. И не само во „оперативна“, прагматична смисла (кадри, пари, функции…), туку се чини дека ДУИ, од својата прокламирана социјалдемократска идеолошка платформа (што и да значело тоа во минатото!), се враќа на уште понагласено засилување на националистичките, идентитетски „струни“ во својата политика.

Тоа значи дека (и) ДУИ се подготвува за избори. За нив макар и само „контролни“, претседателски. Бидејќи и самото барање за „консензуален“ претседателски кандидат е излезено од националистичката догма за „поделбата“ на Македонија.

Имено, раководството на таа партија никогаш нема да му прости на СДСМ што, на нивно конто, изгуби речиси половина од своето гласачко тело (во најголем број, етнички Албанци) на минатите локални и парламентарни избори. Бидејќи во ДУИ немаат ниту волја ниту сила да се зафатат со внатрешна партиска реформа за, евентуално, да ги коригираат вистинските причини за таквата загуба – а тие причини би можело лесно, научно да се докаже дека се во сферата на високата корупција и нивната здушна, „сијамска“ поддршка на еден крајно недемократски режим каков што беше оној на Груевски – го прават она што е секогаш полесно, односно најлесно: додај национализам на изборниот „оган“, со надеж дека гласачките страсти подобро ќе се „распалат“.

Ако на тоа се додадат и стравовите (оправдани!) дека реформираната правна држава би ги ставила барем половина од нивните раководни кадри на, специјални и обични, обвинителски листи, навистина делува „логично“ затегањето на „националната“ партиска агенда, во што би можело да вбројат разни потези, од инсистирањето на спроведувањето на лошиот, а потребен Закон за јазици, до контроверзната поделба на скудните средства за култура…

ДУИ никогаш искрено не поверуваа макар во политичкиот слоган, ако не и во практиката за спроведување на платформата „Едно општество за сите!“. Односно, поточно би било да се каже дека во етничката компонента на таа парола веруваат, но само под услов доколку ТИЕ, ексклузивно ја застапуваат, од позиција на засилено албанско чувство за стремеж кон оправдана еднаквост во општеството. Во нивната интерпретација тоа би претставувало заложба за засилен албански национализам, што директно се преточува во изборни гласови, згодно засенувајќи ја потребата од каква било друга суштинска идеолошка или политичка дебата, како што би можела да биде борбата против корупцијата, висината на даноците, подигнувањето на животниот стандард, подобрувањето на животната средина, подобрувањето на јавното здравство, унапредувањето на односите со сите соседи итн.

Целата колумна на Цивил Медиа на следниот линк.

  Категории: