Чекајќи го Датумо

Чекајќи го Датумо
17.10.19   12:58

Прочитано : 1,105

Print This Article

Ви пренесуваме дел од колумната на Сашо Кокаланов за Призма:

(рандеву-драма, со елементи на дежаву)

Негде. Многу одамна, во некое дамнешно идно несвршено време.

ЗОЧКО: Не може, па не може. Сега почнувам и јас веќе да не верувам дека може. Долго време си зборував себеси: Зочко, биди разумен, уште не си пробал сè. И ја продолжував борбата. И еве, последен обид.

МИЦКО: Мислиш?

ЗОЧКО: Мило ми е што се врати и ти на патов.

МИЦКО: И јас тоа баш си го помислив.

ЗОЧКО: Како да го прославиме ова наше помирување? Ела, да те гушнам.

МИЦКО: Ај попосле.

ЗОЧКО: Не те тепаа малку по уши?

МИЦКО: Да… Ама не многу.

ЗОЧКО: Пак истите?

МИЦКО: Не знам веќе… Де едни, де други…

ЗОЧКО: И сега ќе го чекаме заедно?

МИЦКО: Ќе го чекаме заедно.

ЗОЧКО: Мислиш дека ќе дојде?

МИЦКО: Не знам. Ти?

ЗОЧКО: Не знам. Ми рекоа дека ќе дојде.

МИЦКО: А ако не дојде?

ЗОЧКО: Ќе дојде. Ми ветија.

***

ЗОЧКО: Последни моменти… Долго чекавме на него, ама кога ќе дојде, ќе биде многу пријатен.

МИЦКО: Викаш?

ЗОЧКО: Некогаш помислувам дека веќе дошол. И тогаш се чувствувам чудно. Како да ти кажам? Некако олеснето, а истовремено… Ужаснато. Да, ужаснато. Нема врска.

***

МИЦКО: Што е?

ЗОЧКО: Ништо.

МИЦКО: Успеа да ја внесеш?

ЗОЧКО: Не.

МИЦКО: Пробај пак да ја внесеш?

ЗОЧКО: Чекај, да земам душа прво.

МИЦКО: Еве какви сме ние, се лутиме на другите, а вистински виновници сме си самите. Ова почнува да ме загрижува, брат.

ЗОЧКО: Еден злосторник спасивме. И тоа е нешто. Добар процент. А, Мицко?

МИЦКО: Што?

ЗОЧКО: А што викаш друже да се покаеме?

МИЦКО: За што?

ЗОЧКО: Па… ај да не ти давам детали сега.

МИЦКО: Да се покаеме за тоа што сме се родиле, брат.

ЗОЧКО: (се смее кисело) Не може човек веќе ни да се насмее на своја сметка.

МИЦКО: Каква гадна штета!

ЗОЧКО: Што?

МИЦКО: Што сме се родиле.

ЗОЧКО: Слушај, можеби сепак ќе дојде, а?

МИЦКО: Викаш?

ЗОЧКО: Па што знам, никогаш не се знае.

***

ЗОЧКО: Се јави Спасителката.

МИЦКО: И? Што вика?

ЗОЧКО: Вика ќе дојде.

МИЦКО: Е?

ЗОЧКО: Така вика.

***

Целата колумна на Призма на следниот линк.

  Категории: