Амнестија да, помирување не

Амнестија да, помирување не
12.12.18   22:52

Прочитано : 760

Print This Article

Ви пренесуваме дел од колумната на Сашо Кокаланов за Призма:

Пратениците најдоа решение како да се направи трговијата со гласови за амнестија и, да немате дилеми, таа ќе се направи. И судството ќе му се покори на договореното. Сè може да се истргува кога има пазарна волја, тоа е просто едно многу старо начело, постаро и од државата, а не, пак, од правната држава.

Да, не ни е сеедно. Верувам дека уште помалку им е сеедно на оние со дупнатите глави, на директните жртви, кои сега треба да дадат амин за дилот.

Истовремено, не знам што толку глумиме зачуденост. Ако патот кон пеколот е поплочен со добри намери, патот кон нормална држава очигледно е поплочен со болни компромиси.

Има нешто поесенцијално од самиот компромис, а тоа се токму намерите. Не на учесниците на крвавиот четврток, туку на овие што сега ќе кренат рака за амнестија.

Дали владејачкото мнозинство тоа го направило за себе, за лична корист, дали им ја шитнале слободата на своите колеги од противничкиот табор за пари?

Каде живееме, ништо, нели не треба априори да се исклучи, ама во конкретниов случај, јас немам сомнежи дека идејата не е родена во некоја автохтона македонска крчма за коруптивни зделки, туку е отсекување на гангренозната нога, за да се спаси животот.

Знам, ќе речете дека еден компромис води во друг, тој во трет, третиот во четврт итн. и се создава спирала, бесконечна низа од паѓања на коленици за да се отвори уште некоја врата на патот кон нормалноста. И знам дека ќе речете оти на крајот ќе имаме направено толку многу компромиси, што целта кон која сме тргнале попат ја изгубила целосно смислата.

Не велам дека не сте во право. Не велам дека има гаранции оти ова е последниот болен компромис, дека вратата што се отвора е последната пред да зачекориме во фамилија, во која системот на вредности е заокружен еднаш засекогаш и нема сила што може да го предизвика. Да не се лажеме, ни ЕУ и НАТО, каде што сме пошле, не се таков систем на вредности – утврден, блиндиран, имун на будалетинки од најразличен вид.

Ако сакаме, сепак, да погледнеме подалеку, зад ова, сепак, има некоја повисока цел. За некои таму утре, кои ќе живеат во држава во која нема да треба да се прават компромиси.

Целата колумна на Призма на следниот линк.

  Категории: